Bij een homocysteïnegehalte van ≥ 11 μmol/l zijn voedings- en leefstijladviezen zinvol in de preventie van ziekten.
Uit een review in de Journal of Internal Medicine blijkt dat een verhoogd homocysteïnegehalte een verhoogd risico geeft op een groot aantal ziekten (zoals hart- en vaatziekten, hypertensie, dementie, migraine, macula degeneratie).
Het homocysteïnegehalte kan verhoogd zijn door genetische oorzaken (zoals MTHFR-677 TT-genotype) maar ook door een ongezonde voeding en leefstijl (zoals een lage inname van foliumzuur, vitamine B12, vitamine B6, riboflavine (vitamine B2) en zink, roken, alcoholgebruik, weinig lichaamsbeweging, veel koffiegebruik) en een verminderde nierfunctie en abdominale obesitas.
Normaal wordt gesproken van hyperhomocysteïnemie bij een homocysteïnegehalte van > 15 μmol/l. Als homocysteïne als preventie biomarker wordt gebruikt, dient het homocysteïnegehalte < 11 μmol/l te zijn. Bij een homocysteïnegehalte van ≥ 11 μmol/l zijn voedings- en leefstijladviezen zinvol in de preventie van ziekten.
Meer informatie over het bepalen van het homocysteïnegehalte, de voedings- en leefstijlfactoren die van invloed zijn op het homocysteïnegehalte, de voedings- en leefstijladviezen om het homocysteïnegehalte te verlagen en de specifieke voedingsadviezen bij het MTHFR-677 TT-genotype, zie:
| Bronnen |
|