Dit is een van de conclusies uit het proefschrift Clinical significance of MRI and body fluid markers for disease progression in multiple sclerosis van Michael Khalil waarop hij op 17 september 2012 promoveert aan de Vrije Universiteit van Amsterdam.

Michael keek op MRI-scans naar de mate waarin ijzerstapeling voorkwam in de diepe grijze stof-structuren van de hersenen. Het bleek dat in de hersenen van MS-patiënten alleen ijzerstapeling voorkomt in latere fases, wanneer de ziekte verder achteruitgaat. Hoe groter de schade aan de omvang en structuur van de hersenen, hoe hoger het ijzergehalte. Khalil vond geen verhoogd ijzergehalte in de eerste fase van de ziekte, wat suggereert dat ijzerstapeling niet voorafgaat aan de ontwikkeling van MS.

Daarnaast onderzocht Khalil ook of een specifieke biomarker, het 'neurofilament eiwit', al dan niet verhoogd voorkomt in de vroege fase van de ziekte. Het eiwit bleek verhoogd te zijn. Bovendien bleek er een verband tussen de concentratie van dit eiwit en hersenschade. Hoe hoger de concentratie, hoe meer afname in hersenvolume en dus hersenschade. Het eiwit is een betrouwbare biomarker om de mate van schade aan hersencellen aan te tonen, die tot afname in hersenvolume leiden.

Multiple sclerose (MS) is een zeer heterogene ziekte en de prognose voor de patiënt is tot nu toe onvoorspelbaar. Het doel van het onderzoek beschreven in dit proefschrift was om meer inzicht te krijgen in de mogelijkheden van bepaalde biomarkers bij het zo vroeg mogelijk opsporen en vaststellen van de ziekte MS.

Bron: Vrije Universiteit Amsterdam

Meer informatie over ijzer en MS, zie e-book Alles over IJzer.