Fabrikanten spelen in op de trend fibermaxxing en vermelden daarom steeds meer vezelclaims op hun productverpakkingen. Uit onderzoek van de Consumentenbond blijkt dat de vezelclaims niet altijd aan de wet voldoen en regelmatig op ongezonde producten staan.

Wettelijk kader vezelclaims

Wettelijk gezien mag een product de claim 'bron van vezel' bevatten als het minimaal 3 g voedingsvezel/100 g of 1,5 g voedingsvezel/100 kcal bevat.

De claim 'vezelrijk / rijk aan vezels' mag op een product dat minimaal 6 g voedingsvezel/100 g of 3 g voedingsvezel/100 kcal bevat.

Onderzoek Consumentbond

De Consumentenbond stelt dat van sommige producten met vezelclaims de portie die consumenten gebruiken veel lager ligt dan 100 g. In dat geval levert het product nauwelijks een bijdrage aan de hoeveelheid voedingsvezel die een volwassene per dag nodig heeft. Dat fabrikanten zich beroepen op de '100 g regel' legt een opmerkelijke spagaat in de Europese wetgeving bloot. In de claimverordening staat namelijk óók een algemene voorwaarde: een claim mag pas op een verpakking staan als een normale portie daadwerkelijk een nuttige of significante hoeveelheid van die stof levert.

Een andere slimme maas in de wet betreft de bereiding. Neem ontbijtgranen of pasta: zodra je er melk, yoghurt of kookwater bij doet, neemt het product vocht op en daalt het vezelgehalte per 100 g. Formeel hoort een claim te gaan over het product zoals je het uiteindelijk eet. Toch baseren fabrikanten hun 'vezelrijk'-stempel soms op het droge product, met de smoes dat je ontbijtgranen ook droog uit de doos kunt eten.

Ook zijn er repen, koeken en dranken met een opvallende vezelclaim groot op de voorkant van de verpakking terwijl deze producten veel meer suiker dan vezels bevatten waardoor het product geen gezonde keuze is.

Bronnen: Consumentenbond / AD

Gerelateerd nieuws:

• Fibermaxxing