Uit onderzoek (periode 2012-2016) onder patiënten in Nederlandse, Zweedse en Japanse hartfalenklinieken blijkt dat dorst een serieus probleem is bij patiënten met hartfalen.

Dorst blijkt gerelateerd aan de voorgeschreven vochtbeperking en de dosis lisdiuretica, terwijl patiënten zelf vaak dachten dat zout of kruidig eten de belangrijkste oorzaak was van hun dorst.

De onderzoekers adviseren daarom om bij dorst de vochtbeperking en de dosis lisdiuretica te heroverwegen.

In de multidisciplinaire richtlijn Hartfalen uit 2010 wordt aanbevolen om alleen een vochtbeperking te overwegen bij patiënten met ernstig hartfalen (NYHA-klasse III of IV). Van de Nederlandse deelnemers had 26% ernstig hartfalen, maar was bij 95% een vochtbeperking afgesproken.

Het is dus raadzaam om bij patiënten met hartfalen het vochtbeleid nog eens kritisch te evalueren.

Eventueel kan er ook een tijdelijke vochtbeperking afgesproken worden, bijvoorbeeld bij patiënten met ernstige decompensatio cordis of hyponatriëmie.

In de richtlijn voor hartfalen van de European Society of Cardiology uit 2016 wordt een vochtbeperking niet meer gekoppeld aan de NYHA-klasse, maar wordt aanbevolen om een vochtbeperking van 1,5-2 l per dag te overwegen bij patiënten met ernstig hartfalen om symptomen van vochtophoping te verlichten.

Bronnen: Journal of Cardiovascular Nursing / NTvG